سکوت می کنم
به احترام حرف های مدفون شده در دلم
و راضی ام به رضای هیچ کس جز او...
به فکر فرو می روم
و در سیاه چاله ی عمیق خاطراتی می افتم
که روزی
بهشتی شداد بود ...
سیاهی ِ نگاره هایم
روی سپیدی کاغذ ها
یاد آور آخرین تصویر از توست ...
تو تیره ترین بختی
در کهکشان بی اختر زندگی من ...

پرستو زکیانی

منبع : پرنده ی مهاجر |سکوت
برچسب ها :